marijk
http://20six.nl/marijk
mogelijk gemaakt door
20six.nl
|
|
Fit en gezond....
buikspieren...
Auwie, auwie auw.....Mijn buikspieren doen zeer!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Behoorlijk intensief gesport vandaag...Mijn sporten begint al om kwart voor 9, dan fiets ik altijd samen met de mensendiecktherapeute in rap tempo naar de andere kant van het dorp...wij komen altijd al met opgewarmde been en bil spieren in de sportzaal aan...ff omkleden en beginnen met lopen...we beginnen ons sport uurtje altijd met wandelen over de judomat, dat klinkt heel suf maar dat is het niet! Tijdens het lopen doen we allerlei oefeningen...die veel van je coordinatievermogen vragen...jaja, we trainen niet alleen ons lichaam maar ook onze geest!!! Na het lopen gaan we altijd even joggen en knieheffen op de plaats, goed voor de conditie en goed voor de spieren....Na nog wat staande oefeningen is het altijd tijd voor de liggende oefeningen....Iedere week besteden we aandacht aan een andere spiergroep...vandaag was het de beurt aan de buikspieren. Ah, dat wordt een makkie dacht ik! Mensendiecktherapeute zag het me denken en grinnikte me toe....Ja, gewone buikspieroefeningen zijn geen probleem voor mij....Dat weet zij, dus ze had speciaal voor mij een extra heftig programma in elkaar gedraaid! Lachen!!!! T lachen verging me uiteindelijk al snel...jeetje wat zwaar! Ik heb buikspieren getraind waarvan ik het bestaan niet wist.....En op een niveau waar menig mens in de sportschool nog niet op komt....Maar t was heerlijk!!!! Advies om die oefeningen thuis iedere dag te doen, ze zullen tot resultaat hebben dat mijn buik nog strakker wordt...(en die is al zo strak!als je niet zou weten dat ik een kind heb gekregen zou je het aan mijn buik niet zien!) Na de buikspieroefeningen nog wat oefeningen voor de nekspieren, voor mij niet zinvol, mijn nek is al soepel genoeg, dus werden het voor mij andere oefeningen; bekkenspieroefeningen...en die gingen ook super! Ik weet nog goed dat ik de eerste keer bij Ellen in de praktijk die oefeningen moest doen; wat een drama, het lukte me niet, het deed pijn, vreselijk....en nu kon ik die bekkenspieroefeningen zonder pijn en zonder fouten gewoon uitvoeren...Conclusie: na bijna 29 jaar heb ik eindelijk stabiliteit in mijn bekken!!! Na alle oefeningen was het tijd voor de ontspanningsoefening; wij gaan dan altijd allemaal lekker warm aangekleed op onze handdoek liggen en laten ons met gesloten ogen meevoeren naar de fantasiewereld die Ellen voor ons bedenkt....Heerlijk hoor, als je de techniek goed beheerst waan je je echt op een tropisch eiland, of aan zee ofzo...
Na het sporten weer een stevige fietstocht richting supermarkt; ik fiets altijd met Ellen mee tot de supermarkt, zij fietst vanaf daar naar haar praktijk en ik doe altijd mijn boodschappen....en nu zit ik weer lekker thuis achter de pc....
|
|
|
fit...
Ik geloof dat ik steeds fitter word...Vanochtend toen ik wakker werd was ik zowaar wat minder stijf...NIet dat ik nou echt stijf ben, nee totaal niet, dat kan ook niet als je hypermobiel bent, maar het voelt gewoon stijf! Had in eerste instantie voor geen meter zin om te gaan gymmen....Had vantevoren bedacht dat ik het maar op een wat lager niveau zou gaan doen...maar toen ik eenmaal in stevig tempo op de fiets onderweg was naar de sportzaal had ik er ineens weer zin in....Tja, we moesten keihard fietsen om nog op tijd te komen; de therapeute en ik waren wat laat omdat onze dochters weer wat bijzonders hadden opschool....Hard gefietst, dus al lekker warm voordat we begonnen....We beginnen onze les altijd met wandelen over de judomat. Dat klinkt heel suf, maar het is juist een hele goede opwarming...tijdens het wandelen lopen we afwisselend op onze tenen, onze hakken, onze binnen en buitenvoet randen...heffen we onze knieen, tikken we met onze voeten onze billen aan en zwaaien we afwisselend een been omhoog...kortom gewoon even lekker opwarmen....Daarna altijd de sessie "joggen op de plaats" altijd zwaar, maar ook heerlijk! Daarna de liggende oefeningen....De liggende oefeningen zijn voor de meesten heel zwaar, hun spieren en gewrichten zijn stijf en dat kost gewoon moeite...voor mij zijn de oefeningen zwaar op een andere manier; ik moet die oefeningen zo doen dat ik mijn spieren op de juiste manier gebruik en dat is niet eenvoudig als je hypermobiel bent! We lachen altijd wat af tijdens die oefeningen....Daarna nog even lekker ontspannen...wij sluiten de les altijd af met een ontspanningsoefening van 10 minuten; die er vooral op gericht is de negatieve energie uit je lijf weg te laten lopen en alle stress van je af te schudden....Heerlijk hoor dat ontspannen...we liggen dan allemaal lekker op onze handdoek met een vest aan om warm te blijven....En het gekke is dat je na die 10 minuten ook echt ontspannen bent; net of je alles echt van je af hebt laten glijden!
Na de les weer in stevig tempo met de therapeute terug gefietst, ondertussen gezellig kletsend! Ja, ik merk wel dat ik baat heb bij het sporten....Ik voel me er lekker door en het vermoeide gevoel dat ik vanochtend had is ook gewoon helemaal weg nu!!! jaja, ik ben ineens heel fit geworden....dat had ik jaren geleden toch echt nooit meer verwacht!
|
|
|
sporten...
allereerst even een antwoord opde vraag of fietsen alleen al niet sporten genoeg is....Nee, in mijn geval niet! Dat fietsen doe ik al jarenlang iedere dag en daarnaast loop ik ook nog veel...conditie heb ik wel dus! Het sporten is zuiver gericht op het op de juiste manier gebruiken van mijn spieren, het creeeren van stabiliteit in mijn gewrichten en het versterken van de spieren....Totaal anders dus dan fietsen of lopen...Het dorp waarin ik woon is op zich niet zo heel erg groot, maar ik woon nogal in een uithoek...van hier naar de andere kant van het dorp is toch gauw een kwartier behoorlijk doorfietsen...Maar goed, ik vind dat niet erg! Bovendien hoef ik niet alleen daarheen te fietsen, de mensendiecktherapeute die de lessen geeft heeft haar dochter op dezelfde school als Noa; wij wachten dus op woensdagochtend op elkaar om samen op de fiets te stappen....
Heerlijke les gehad vandaag....behoorlijk pittig, maar ik kon alles goed aan! Ik merk dat ik conditioneel goed ben...geen last van hijgen of een slechte ademhaling, zelfs niet bij de oefeningen die op hoog niveau extra snel gaan....Wat dat betreft gaat het eigenlijk wel heel lekker...ben ik toch best een eind gekomen sinds vorig jaar...Ik merk dat de gewone dagelijkse dingen me momenteel ook niet zo veel moeite meer kosten; ik kan mijn huishouden weer gewoon doen....en heb daarnaast ook nog energie over om eens iets leuks te doen....tja, mijn huis is in jaren niet zo schoon en opgeruimd geweest als de laatste tijd! Heerlijk om te merken dat ik na jaren kwakkelen weer een beetje mezelf begin te worden...Moet ik natuurlijk nu wel extra opletten dat ik me niet ga overbelasten, maar goed dat is nou eenmaal niet anders...Het sporten doet me ook absoluut goed; ik doe regelmatig thuis ook bepaalde oefeningen die ik tijdens de les doe...Ik voel me er goed bij! En bovendien heeft dat sporten ook nog een sociale functie; er is niets zo fijn als collectief klagen over stijfheid en pijntjes!!
jaja, het gaat langzaam maar gestaag de goede kant op met mij!
|
|
|
Sporten...
Sporten; ik heb er al mijn hele leven een haat/liefde verhouding mee...Op zich vind ik het heerlijk om te sporten; als kind heb ik jarenlang gezwommen en later getennist....Ook nog een tijdje aan hardlopen gedaan via een atletiekvereniging, maar helaas moeten afhaken wegens blessures....Toen ik op de middelbareschool zat heb ik nog een tijdje getraind in een sportschool; voornamelijk steps en aerobics...voor mij een drama omdat ik nogal moeite heb met al die samengestelde bewegingen...Ik moet daar constant bij nadenken anders lukt het niet...Die sportschool vond ik sowieso een drama, jemig wat een vleeskeurig...dat constant aangegaapt worden ging me echt vervelen...ben er om die reden en vanwege blessures maar weer mee gestopt....toen een aantal jaren niet gesport; ik had het qua conditie ook niet echt nodig vanwege het feit dat ik zwaar lichamelijk werk deed en veel fietste...Vorig jaar weer gaan sporten: Aikido. Echt een superleuke sport...maar niet voor mij helaas...Ik ben zeer zwaar geblesseerd geraakt tijdens een van de trainingen...ineens kon ik niet meer rollen, niet meer vliegen, niks meer...mijn hele lijf zat vast....Flinke overbelasting van spieren en gewrichten met als gevolg dat mijn lijf niks meer wilde....Als ik toen geweten had dat ik hypermobiel ben was ik nooit aan die sport begonnen....Maar helaas, dat ik hypermobiel ben weet ik pas sinds vorig jaar december, ruim nadat ik met Aikido moest stoppen....Vanaf vorig jaar december ben ik bezig geweest met Mensendiecktherapie...Een soort therapie gericht op het juist bewegen van je lijf...en in mijn geval ook gericht op het versterken van bepaalde spieren zodat die de functie van mijn slappe gewrichtsbanden kunnen overnemen...Ik heb die therapie een half jaar volgehouden; totdat mijn behandelingen op waren...Ik heb in die tijd vaak lopen schelden dat ik niet meer wilde, dat ik een normaal lijf wilde, dat ik geen slangenmens meer wilde zijn...de therapie viel me soms zwaar! Maar uiteindelijk ben ik er van opgeknapt; het heeft tot gevolg gehad dat ik fitter ben dan ooit...Mijn lijf beweegt ook beter dan ooit...
dus voor mij tijd op weer aan sporten te gaan denken...Pilates of bodybalance zou voor mij goed te doen zijn...Maar als ik zomaar naar een sportschool zou stappen en aan dat soort lessen zou beginnen ligt het gevaar van overbelasting en blessures weer op de loer...Ik ken de grenzen van mijn lichaam wel maar ga er graag overheen...al was het alleen maar om niet als een aansteller over te komen..bovendien ben ik ook nog eens heel hard voor mezelf en vind ik dat ik alles moet kunnen...Dus besloten dat het niet verstandig was om meteen met Pilates te beginnen....In plaats daarvan had mijn mensendiecktherapeute een heel mooi alternatief om weer te beginnen met sporten...Haar patientengymclub...een speciale gymclub voor mensen met spier en gewrichtsproblemen...waarbij tijdens de lessen oefeningen gedaan worden die bij mensendieck en pilates ook gedaan worden...Het verschil met gewoon sporten is dat dit dus onder begeleiding van die therapeute gebeurd en dat zij ook bij iedere persoon goed kijkt naar hoe het gaat en hoe het lijf reageert...Helemaal perfect voor mij dus....Maar ja, om nou tussen een stel patienten te gaan staan..pff, dat zag ik dus echt niet zitten...In mijn ogen mankeer ik helemaal niks: oke, ik ben hypermobiel, maar verder wel oke hoor....Te confronterend om tussen de gebrekkigen te gaan staan...Dus ik bleef vohouden dat het niks voor mij was...tot mijn therapeute voorstelde dat ik een proefles zou komen volgen en meteen een datum prikte waarop dat zou gaan gebeuren; vorige week woensdag...Tja, toen kon ik niet meer terug...Heb nog heel lang volgehouden dat ik niet zou gaan, maar uiteindelijk bedacht ik dat een keertje kijken geen kwaad zou kunnen...dus vorige week woensdag met sportkleding op het fietsje naar de andere kant van het dorp vertrokken...En eens een uurtje meegedaan...en tot mijn verbazing viel het hartstikke mee...oke, de gemiddelde leeftijd van de groep is minstens 2 keer zo hoog als die van mij....maar goed, het was wel gezellig...en qua oefeningen nog behoorlijk intensief! Je krijgt een soort eigen programma; de een doet de oefeningen op een wat lager niveau en ik doe ze gewoon op het hoogste niveau en dat wordt dan gewoon steeds uitgebreider...Het beviel me eigenlijk heel goed, ik voelde me weer ouderwets lekker na het sporten en dat gevoel bleef aanhouden...Dus besloten dat ik heel truttig op woensdagochtend van 9 tot 10 gym!! Vanochtend dus weer geweest, heel intensief programma afgedraaid en nu heerlijk ontspannen en losjes weer thuis....Volgende week weer!!!
|
|
|
mensendieck...
Vanochtend stond er weer een mensendiecktherapiesessie(leuk woord voor galgje) op het programma. Ik had deze keer niet zo'n zin om te gaan; had vooral geen zin in die rottige oefeningen....Was vanochtend net blij dat ik een keertje zonder al te veel pijn op kon staan en dan een half uur martelen in het vooruitzicht hebben valt niet mee...Schijnbaar was het op mijn gezicht te lezen ofzo, want de therapeute stelde voor om eens geen oefeningen te doen maar gewoon eens een goed gesprek te voeren...Oke, dan voeren we een goed gesprek....En het werd een goed gesprek....we begonnen met analiseren hoe de afgelopen 2 weken waren geweest voor mij...Het hele verhaal inclusief dipjes, ziekzijn, instorten verteld...conclusie: marijk heeft weer te veel gedaan!! Het was niet verstandig om 's avonds met husband naar het theater te gaan zonder vooraf gerust te hebben, het was niet verstandig om een hele middag in den haag te staan en te lopen met noa....en zo waren er nog veel meer dingen die ik in de afgelopen weken beter niet had kunnen doen...tja en dan kom je zo aan de praat over die dingen en over het feit dat ik gewoon alles wil kunnen doen en geen zin heb om rekening te houden met rusttijden enzo....en dan komt ogenblikkelijk het gesprek op opvoeding; wat heb je vroeger geleerd, nou da's heel duidelijk, de opvoedmotto's van mijn ouders waren: Niet klagen maar Dragen en spaar je tranen maar voor later, dan zul je ze nog hard genoeg nodig hebben.... Tja en als je dat meekrijgt in je opvoeding, dan loop je gewoon door terwijl het eigenlijk al niet meer gaat, dan geef je niet op, dan zet je door tot je er bij neervalt...Ik snap het allemaal best! Ik begrijp heel goed dat ik een product ben vanmijn opvoeding en dat ik nu een volwassene ben die z'n eigen programma kan herschrijven, ja ik snap het allemaal heel goed, maar verander het maar eens.....Het is lekker veilig om alles bij het oude te laten....verandering is eng...tenminste dat vind ik...En toen kwam ook nog aan bod dat ik vaker NEE moet zeggen, dat ik moet leren op tijd hulp te vragen...tja, ook dat heb ik niet geleerd. En eigenlijk durf ik ook geen NEE te zeggen, ben altijd bang dat mensen me dan niet aardig vinden, of over me gaan praten...ja, ik ben dus ook een peoplepleaser! Wat me duidelijk werd in het gesprek met mijn therapeute is dat ik een heleboel lastige karaktereigenschappen heb die mijn ziekte tegenwerken....En dat alles erop wijst dat ik die ziekte nog niet heb geaccepteerd...ja, lekker makkelijk; ik weet pas sinds half december wat ik mankeer en accepteren is niet echt mijn ding! Ik blijf vechten tot de laatste snik....
Maar goed, voor dit alles is een oplossing: De psycholoog!! Volgens mijn mensendiecktherapeute is de tijd rijp voor de psych. Die moet mij helpen met het accepteren van die ziekte en het accepteren en respecteren van mijn lijf...Ye right!! de psych die dat lukt die verdient een lintje!! Ik ken mezelf langer dan vandaag en weet dat ik niet zomaar om ga...daar is heel veel voor nodig!! maar goed, ik heb besloten dat ik eens een keer niet eigenwijs ga zijn...en dus maar informeren bij het ziekenfonds in hoeverre ze zoiets vergoeden....En dan is er ook nog besloten dat ik op woensdagochtend maar moet gaan gymmen...oke, vooruit maar weer, wie weet is het wel heel gezellig enmisschien is het stiekem toch ook nog goed voor me! Ik hou helemaal niet zo van het fenomeen: gymmen voor patienten, maar goed, baat het niet, schaadt het niet! vooruit maar weer....
|
|
|
ruilen???
Heeft iemand nog een lijf over zonder pijn??? Ik begin dat akelige lijf van mij een beetje zat te worden.....Ga ik eens een dagje weg moet ik dat bekopen met 2 dagen pijn....en zoals het nu voelt ziet het er naar uit dat ik morgen ook nog wel pijn zal hebben...Baal daar zo ontzettend van....Ik weet heus wel dat ik mezelf dinsdag overbelast heb en ik weet ook heus wel dat ik het beste functioneer als ik ieder half uur even rustig ga zitten en in de middag 2 uur ga slapen....maar hoe krijg ik mijn geest zo ver dat ook echt te gaan doen.Ik wil nog zoveel maar kan slechts zo weinig!!! Ik doe toch alles om beter te functioneren, doe braaf iedere dag die rottige oefeningen....wordt er zo onderhand gek van, maar zet toch door...maar toch, niks lijkt echt te helpen! Ik niet eens meer een dagje weg zonder daar 2 dagen van bij te moeten komen....Leg maar eens uit aan een 28jarige dat dat soort dingen niet meer kunnen! ik snap het wel, maar ik begrijp het niet.....
zo, dat lucht op zeg!! Ik loop me altijd maar flink te houden, ontken altijd dat ik pijn heb, totdat er geen ontkennen meer aan is omdat ik lastig beweeg....volgens de methode Pijn de Baas moet ik echter toegeven dat ik pijn heb en dat ook duidelijk maken; het is niet erg om te zeggen dat je pijn hebt; je kunt beter duidelijk zijn....Nou, dat heb ik dan bij deze gedaan!! Ik heb pijn!! oja er staat ook nog dat je positief moet denken: het is nu even heel heftig, maar deze pijn wordt minder. Oke, bij deze: het is nu even kl*te, maar ik weet dat het over een paar dagen vast wel beter gaat!!! Tja, ik snap het allemaal maar al te goed, weet maar al te goed waar mijn valkuilen liggen, maar leven als een bejaarde, dat vertik ik!!! En dus heb ik pijn omdat ik mijzelf forceer!
|
|
|
alweer mensendieck!
Vandaag weer naar mensendieck; 2 weken niet geweest....Eerst eens even gezellig bijgekletst met therapeute en stagiere....we hadden een hoop te bespreken....Allereerst natuurlijk gepraat over mijn vorderingen en hoe het gegaan is de afgelopen twee weken....ook nog even mijn enkels die vorige week opzwollen aangekaart. tja, niemand weet eigenlijk waar dat door veroorzaakt wordt. Stagiere dacht dat het misschien te maken had met het te veel overstrekken van mijn gewrichten...zou kunnen, maar ik geloof er niet in! Maar goed, gelukkig zijn die gewrichten meestal met een paar dagen wel weer oke...Na het geklets over tot de oefeningen...pff, niet zo zwaar deze keer maar wel weer vervelend....ik baal gewoon van die oefeningen....deze keer het accent gelegd op de stabiliteit van de rug....half naakt op een kruk voor een spiegel heen en weer buigen is geen pretjes...Heel confronterend....na een half uurtje oefeningen was het alweer voorbij....nog even gezellig verder gekletst, want we hadden nog ff voor de kids uit school zouden komen...Tijdens het gesprek vertelde mijn therapeute ineens dat ze begonnen was met het geven van gymlessen voor haar patienten....groepsgym. Nu ga ik binnenkort een keertje kijken of dat ook iets voor mij is; bewegen met mensen met een reumatische aandoening. Aan de ene kant weet ik dat zoiets goed voor me is, maar aan de andere kant is het ook wel heel confronterend! Ik ontken voor mezelf altijd datdit een reumatische aandoening is, maar dat is het natuurlijk wel....Ik zie wel, een keertje kijken kan geen kwaad en misschien bevalt het me wel en ga ik gewoon iedere week een uurtje gymmen!
|
|
|
[volgende pagina]
|